Terekayschildpad

Engelse naam:                         Yellow Spotted River Turtle
Wetenschappelijke naam:      Podocnemis unifilis
Leefgebied:                                    zoetwater meren en rivieren in Zuid-Amerika
Voeding:                                         Planten, gevallen vruchten en vissen
Grootte:                                          40 tot 70 centimeter
Gewicht:                                         Tot ongeveer 12 kilogram
Nestgrootte:                                 20-40 eieren (afhankelijk van de grootte van het vrouwtje)
Incubatietijd:                               65 tot 90 dagen
IUCN status:                                 Kwetsbaar

Waar wonen ze?
Terekayschildpadden komen voor in de tropische delen van Zuid-Amerika, waaronder in Bolivia, Brazilië, Colombia, Peru en Venezuela. Daar bewonen zij de rivieren en meren van het Amazonegebied. Wanneer de rivieren buiten hun oevers treden, verspreiden ook deze schildpadden zich over grotere delen van het leefgebied.
In het Amazonegebied is het de meest algemene schildpaddensoort, maar evengoed is de status kwetsbaar. Dit komt met name doordat de soort veelvuldig werd gevangen voor de handel. Volwassen dieren hebben weinig natuurlijke vijanden, maar jonge dieren moeten goed opletten voor jaguars, vogels, roofvissen en kaaimannen.

De schildpadden voelen zich veilig in de buurt van water. Echter, wanner ze eieren gaan leggen gaan ze soms wel 100 meter bij het water vandaan om een nest te graven. De temperatuur van het nest bepaalt het geslacht van de jongen. Een warm nest zorgt voor vrouwelijke jongen. Een warm nest betekent of dat het nest op een open plek in het bos ligt en zo veel zonlicht vangt, of dat het nest ondiep begraven ligt. Zodoende worden deze nesten vaker geplunderd door andere dieren en worden er meer mannelijke Terekayschildpadden geboren in de natuur.

Hoe zien ze eruit?
Deze schildpadden hebben een groenbruin rugschild en een geel buikschild met donkere vlekken. De opvallende gele tekening op de kop valt erg op, maar is met name zichtbaar bij jonge dieren. Worden de schildpadden volwassen, dan behouden alleen de mannetjes deze gele koptekening. Daarnaast zijn mannetjes van vrouwtjes te onderscheiden door hun langere en dikkere staart.

De poten zijn aangepast om zowel te zwemmen als te klimmen, en zien er daarmee anders uit dan de poten van zee- of landschildpadden. Ze hebben dan ook tamelijk platten poten met scherpe nagels.

Veel soorten schildpadden trekken bij gevaar hun kop naar binnen het schild. De Terekayschildpad heeft geen extreem lange nek, maar geheel intrekken lukt niet. Ze vouwen hun hoofd nek daarom langs het schild als er gevaar dreigt.

Schildpadden in het park
In het vogelpark is dit de enige soort schildpad. Let goed op in de Pantanal van de Tropenhal, want ze zijn daar te vinden op de oevers en in het water van de beekjes.